Osmanlı döneminde padişah kaftanlarında kullanılması nedeniyle “saray kumaşı” olarak anılan coğrafi işaretli kutnu kumaşı, günümüzde çevre dostu bir yaklaşımla yeniden yorumlanıyor. Gaziantep’te faaliyet gösteren Nurel Enver Taner Olgunlaşma Enstitüsü’nde görevli usta öğretici Feray Terlemez, geleneksel dokumayı atık gıda malzemeleriyle renklendirerek kültürel mirası geleceğe aktarıyor.
Kutnu kumaşının iplikten dokumaya kadar tüm üretim süreci atölyede yürütülüyor. Üretimin ardından ise kök boya atölyesinde Antep fıstığı kabuğu, nar kabuğu, meyan kökü, sumak, portakal kabuğu ve nane gibi bitkisel atıklardan doğal boyalar hazırlanıyor. Atıklar kaynatılarak elde edilen sıvılar, kumaşların renklendirilmesinde kullanılıyor.
Beklenmeyen renk, yüksek ilgi
Çalışmalarda özellikle Antep fıstığı kabuğu öne çıkıyor. Beklenen sarı veya pembe tonları yerine antrasit renge yakın bir sonuç elde edilmesi, hem üreticiler hem de ziyaretçiler için şaşırtıcı oluyor. Ortaya çıkan bu özgün ton, kutnu kumaşını farklı tekstil ürünlerinde de cazip hale getiriyor.
Sürdürülebilirlik ve kültürel miras
Doğal boyalarla renklendirilen kutnu kumaşları, kurutma ve sabitleme aşamalarının ardından satışa hazır hale getiriliyor. Elde edilen ürünler, Olgunlaşma Enstitüsü’ne bağlı mağazalarda tüketiciyle buluşuyor. Çalışma, hem sıfır atık yaklaşımını destekliyor hem de Gaziantep’in köklü dokuma geleneğine çağdaş bir bakış kazandırıyor.
