"Gidersen kim sular fesleğenleri kuşlar nereye sığınır akşam olunca" dizeleriyle bilinen "Gidersen Yıkılır Bu Kent" şiirinin yazarı ve şiirin hikâyesi merak konusu oldu. Peki, 'Gidersen kim sular fesleğenleri kuşlar nereye sığınır akşam olunca' şiiri kimin? İşte Gidersen Yıkılır Bu Kent şiiri...
"Gidersen kim sular fesleğenleri" dizeleri hangi şiire ait?
Son dönemde sosyal medya paylaşımlarında ve çeşitli platformlarda sıkça kullanılan "Gidersen kim sular fesleğenleri, kuşlar nereye sığınır akşam olunca" dizeleri, Türk edebiyatının önemli isimlerinden Ahmet Telli'nin kaleme aldığı "Gidersen Yıkılır Bu Kent" adlı şiirde yer alıyor. Şiir, ayrılık, özlem, yalnızlık ve kent yaşamına ilişkin imgeleriyle Ahmet Telli'nin en çok bilinen eserleri arasında gösteriliyor.
Gidersen Yıkılır Bu Kent şiirinin şairi kimdir?
"Gidersen Yıkılır Bu Kent" şiirinin yazarı, Türk şiirinin önemli isimlerinden Ahmet Telli'dir. Şair, eserlerinde toplumsal duyarlılık, aşk, umut, yalnızlık ve insan ilişkilerini yoğun imgelerle ele almasıyla tanınıyor.
Özellikle "Gidersen kim sular fesleğenleri, kuşlar nereye sığınır akşam olunca" dizeleri, yıllardır en çok alıntılanan şiir dizeleri arasında yer almayı sürdürüyor.
Gidersen Yıkılır Bu Kent şiiri
Gidersen Yıkılır Bu Kent
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşür müydük nar çiçekleri ürpeririken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca
Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Bir de seni ekliyorum susuşlarıma
Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
Adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam
Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri
Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak
Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık
Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman
Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere
Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun
İsyan olur milyon kere, hiç bilmez miyim
Sokul yanıma sen, ellerin sımsıcak kalsın
Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine
Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür
Bir tufan olurum sustuğun her yerde
