Hatay İskenderun Deniz Er Eğitim Alay Komutanlığı’nda 25 Temmuz 2025 günü meydana gelen olayda, yedi asker hastaneye kaldırılmış, Muhafız er Hayrullah Halit Kahraman ile ikmal er Semih Erdoğan hayatını kaybetmişti. Olayın ardından başlatılan idari ve adli soruşturmalar devam ederken, şehit Halit Kahraman’ın annesi Kamuran Kesmen, oğlunun yaşadıklarını gözyaşları içinde anlattı.
Gazeteci Timur Soykan, BirGün’de yayımlanan köşe yazısında annenin ifadelerine yer verdi. Kesmen, oğlunun telefon konuşmalarında sürekli su sıkıntısından bahsettiğini belirterek, “Anne çok susuzum, dolabı suyla doldur; gelince kana kana içeceğim” dediğini aktardı. “Son konuşmamız bu oldu” diyen acılı anne, oğlunun ölüm haberini aldıktan sonra yaşadığı yıkımı kelimelerle ifade edemediğini söyledi.
Olayla ilgili yapılan otopsi raporunda, iki askerin uzun süre güneş altında bırakıldıkları, vücut sıcaklığının yükselmesi (hipertermi) ve sıvı kaybı nedeniyle hayatlarını kaybettikleri tespit edildi. Türk Silahlı Kuvvetleri’nin iç soruşturmasında Alay Komutanı ve Tabur Komutanı’nın da aralarında bulunduğu dört personel ihraç edildi, sekiz personele ise disiplin cezası verildi.
Timur Soykan'ın BirGün'deki yazısının bir bölümü şöyle:
Hayrullah Halit Kahraman, 29 yaşındaydı. Annesiyle İstanbul’da yaşıyorlardı. Zorunlu askerlik için 13 Temmuz 2025 günü alaya gelerek teslim olmuştu. Yani hayatını kaybettiğinde sadece iki haftalık askerdi.
Baba Nuri Birol İzgi ifadesinde “Oğlumun herhangi bir sağlık sıkıntısı yoktu, büyük ihtimalle oğlumu ve diğer arkadaşları susuz bırakıp eğitim verilerek ceza verildi” dedi.
Hayrullah Halit Karaman’ın annesi Kamuran Kesmen ise ifadesinde oğlunun göz göre göre öldüğünü söyledi. Askerdeyken sık sık konuştuğu oğlunun ölümcül koşulları anlattığını ifade etti:
“Oğluma ‘Aç kalma, dikkat et kendine’ dediğimde oğlum ‘Anne ekmek bulamıyorum ki yiyeyim, burada su yok, susuz kalıyoruz, yemek için sıraya giriyoruz sıra gelene kadar yemek bitiyor, aç kalıyoruz’ dedi. Her konuştuğumuzda ‘Anne hep susuzuz, su yok, burada bahçedeki muslukların hepsi kırık, bir tane otomat var, otomatta su çok az olduğu için bizden önce gidenler alıyor. Kartı olanlar otomattan su alabiliyor’ dedi. Oğlum gittiği günden beri hep susuz kaldığını, sadece yemekhaneye gidildiğinde su içtiğini, yemek yiyemediğini söylüyordu.
Oğlumun bana söylediğine göre; 4 saatten fazla güneşin altında sabit bekletiliyorlarmış. Erler bayılıp düşüyormuş, kimse müdahale edemiyormuş, revire götürmüyorlarmış. Küçük ayakkabı vermişler. Oğlum telefonda bana ‘Anne ayaklarım yara ve şiş, ayakkabı değişikliği istedim, reddettiler, terlik istedim onu da reddettiler. Revir talebimi de reddettiler. Ayaklarım çok acıyor anne’ dedi. Bunları duyduğumda çok kahroluyordum. Fakat Devlet Kapısı olduğu için elim kolum bağlıydı. Her gün oğlumun açlığını ve susuzluğunu duymak beni kahretti. Oğlumun şehadetinden 2 gün önce bir asker kaçmış. Komutanları askeri bulmaları için arazide sabaha kadar kaçan askeri arattırmışlar. Sonra hiç uyumadan, dinlenmeden talime devam etmişler. Yine güneşin altında saatlerce tüm erleri güneşin altında bekletmişler.”
Aslında Hayrullah Halit Karaman’da ölümcül belirtiler iki gün önce başlamıştı. Bunlar fark edilse kurtarılabilirdi. 23 Temmuz 2025 günü oğlu ile telefonda görüştüğünü anlatan Kamuran Kesmen şöyle konuştu:
“Oğlum ‘Anne bende unutkanlık başladı. Her şeyi unutuyorum. Bugün günlerden ne’ diye sordu. O günün çarşamba olduğunu söyledim. Meğer çoklu organ yetmezliğinin belirtilerinden birisiymiş. Şehadetinin sabahı yine oğlumla telefonda konuşurken “Anne çok susuzum, çok yorgunum, uykusuzum. Dolabı su ile doldur gelince kana kana içeceğim’ dedi. Oğlumla en son konuşmamız bu oldu.”
Aynı gün saat 17.50’de Kamuran Kesmen’in telefonu çaldı. Arayan bir askerdi. “Halit fenalaştı, düştü. Yoğun bakıma kaldırdık, gelebilirseniz gelin” dedi. Kamuran Kesmen İskenderun Devlet Hastanesi’nde yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Doktorun odasına girdik. Doktor ‘Oğlun yemekten zehirlendi’ dedi. Ben ‘Serum taktınız mı, midesini yıkadınız mı’ diye sordum. Doktor ‘Hayır’ cevabını verdi. Odaya komutan geldi, ‘Anne oğlun şehit oldu’ dedi. ‘Siz ne diyorsunuz, ben Halit’i görmek istiyorum’ dedim. Adını ‘Barış’ olarak bildiğim oğlumun askeriyesindeki komutan ‘Oğluna evinin yakınında mezar yeri al’ dedi. Ben fenalaştım.”
Anne Kamuran Kesmen önce uçakla İstanbul’a gönderilmek istendi. Oğlunu almadan gitmeyeceğini söyleyince bir konteynere yerleştirildi. Yanında bir hemşire görevlendirildi. Annenin ısrarı üzerine komutanlar çağırıldı. Soruşturmayı yürüten üç komutan geldi. Anne “Oğlumu neden susuz bıraktınız’ dediğinde komutanlardan birisi “Anne sosyal medyadan duydukların yalan haberler” dedi. Kamuran Kesmen ifadesine şöyle devam etti:
“Ben ‘Ne sosyal medyası benim oğlum her telefon açtığında ‘Anne su yok, susuzuz’ diyordu dedim. Soruşturma komutanlarından biri, Barış isimli komutanına dönerek ‘Anneye cevap ver’ dedi. Barış isimli komutan da ‘Su var, yemekhanede’ dedi. Ben ‘Nerede su var, oğlum çeşmelerin hepsinin kırık olduğunu söyledi’ dedim. Komutanı oradan uzaklaştırdılar.”
