İzmir’in sokak lezzetleri, kentte günlük yaşamın önemli parçaları arasında yer alıyor. Fırınlardan pastanelere, seyyar satıcılardan sokak tezgâhlarına kadar birçok noktada karşılaşılan boyoz, gevrek, kumru, kokoreç, midye, söğüş ve farklı tatlılar, kendilerine özgü hazırlanış biçimleriyle öne çıkıyor.
Yaklaşık 500 yıllık lezzet: Boyoz
İzmir’in en bilinen lezzetlerinden boyozun tarihi yaklaşık 500 yıl öncesine uzanıyor. 2017 yılında coğrafi işaretle tescillenen boyoz; buğday unu, su ve tuzla hazırlanan hamurun pişirilmesiyle yapılıyor. Kent genelindeki fırın ve seyyar satıcılarda sade boyozun yanı sıra pırasalı, patlıcanlı, enginarlı, peynirli, otlu ve tahinli çeşitleri de bulunabiliyor.
Gevreği simitten ayıran yöntem
İzmir gevreği, simitten özellikle hazırlanış biçimiyle ayrılıyor. Gevrek hamuru önce kızgın pekmez bulunan kaba batırılıp kısa süreliğine kızartılıyor, ardından susamlanarak fırınlanıyor. Bu yöntem gevreğe daha çıtır bir yapı kazandırıyor. İzmir Gevreği 2021 yılında coğrafi işaretle tescillendi.
Kumru sıcak veya soğuk hazırlanıyor
Yaklaşık 150 yıllık geçmişe sahip İzmir Kumrusu 2017 yılında tescillendi. Soğuk kumru İzmir Tulum Peyniri, domates ve biberle hazırlanırken sıcak versiyonunda kömürde pişirilmiş sucuk, salam, kaşar peyniri ve domates kullanılıyor. Adını ekmeğinin kumru kuşunu andıran şeklinden alan ürün, günün farklı öğünlerinde tüketiliyor.
İzmir kokoreci iri dilimleniyor
İzmir kokoreci, ince kıyılarak hazırlanan örneklerinden farklı olarak iri dilimleniyor. Bütün kokoreç kömürde pişiriliyor, ardından ekmek içerisinde bıçakla kesiliyor ve üzerine kimyon ekleniyor. Özellikle gece saatlerinde kentte kokoreç satan seyyar araçlara sıkça rastlanabiliyor.
Midye ve söğüş de öne çıkıyor
İzmir midyesi daha küçük yapısı ve soğuk tüketilmesiyle dikkat çekiyor. İçerisinde tarçın, kuş üzümü ve çam fıstığı yerine karabiber kullanılıyor. Pirincin fazla pişirilmemesi nedeniyle midyenin eti de daha diri kalıyor.
Söğüş ise kellenin dil, yanak ve beyin gibi bölümlerinin küçük parçalar halinde kesilerek lavaşa sarılmasıyla hazırlanıyor. Üzerine isteğe göre kimyon, pul biber, maydanoz, domates ve soğan ekleniyor. Pişmiş sakatatların soğuk şekilde tüketildiği söğüş, özellikle Tilkilik, Kemeraltı ve Bostanlı’da öne çıkıyor.
Lokma, torpil ve şambali
İzmir lokması, kızartılan hamurun üzerine şerbet dökülerek hazırlanıyor. 2017 yılında coğrafi işaretle tescillenen lokma, kentte hayır amacıyla kurulan tezgâhlarda ücretsiz olarak da dağıtılabiliyor.
Torpil ise milföye benzeyen hamurun içerisine krema konulup üzerine pudra şekeri serpilmesiyle hazırlanan koni biçimindeki tatlı. İzmir’de külah pasta adıyla da biliniyor.
Şambali ise irmikle hazırlanan ve revaniye göre daha az şerbet içeren bir tatlı. İçerisinde yumurta, un ve yağ bulunmuyor. 2016 yılında coğrafi işaretle tescillenen İzmir Şambalisi, yer fıstığı, fındık veya bademle servis edilebiliyor.
İzmir bombası Türkiye’ye yayıldı
İzmir bombası, çok ince ve çıtır hamurunun içerisinde bol miktarda akışkan çikolata kreması bulunmasıyla tanınıyor. Alsancak’taki unlu mamul işletmelerinde ortaya çıkan ürün, kısa sürede Türkiye genelinde de yaygınlaştı.
