Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından eğitim, gelir düzeyi, hane halkı varlığı ve yaşam standartları gibi çok sayıda gösterge dikkate alınarak hazırlanan sosyoekonomik endeks çalışması, Türkiye’de refah dağılımındaki derin farkları bir kez daha gözler önüne serdi.
Araştırmaya göre ülkede hane halklarının yalnızca yüzde 1,1’i “en üst refah seviyesi” grubunda yer alıyor. Bu grubun büyük bölümünü Ankara ve İstanbul’un merkez ilçeleri oluştururken, kırsal bölgelerdeki ilçeler sosyoekonomik sıralamanın alt basamaklarında toplandı.
Büyükşehir–kırsal farkı derinleşiyor
Genel sıralamada Ankara’nın Çankaya ilçesi en yüksek sosyoekonomik puana sahip ilçe olurken, onu İstanbul’dan Kadıköy ve Beşiktaş izledi. Eğitim düzeyi, gelir kaynakları ve sosyal imkanların bu ilçelerde yoğunlaşması, metropoller ile kırsal alanlar arasındaki farkı daha görünür hale getirdi.
En düşük sosyoekonomik puan Çamoluk’ta
Çalışmada sosyoekonomik seviyesi en düşük ilçe Giresun’un Çamoluk ilçesi olarak kayıtlara geçti. Çamoluk’u ağırlıklı olarak nüfusu az, kırsal yapısı baskın ve sosyal hizmetlere erişimi sınırlı ilçeler izledi. Uzmanlar, bu bölgelerde istihdam çeşitliliğinin düşük olmasının ve eğitim olanaklarının sınırlı kalmasının tabloyu belirleyen temel unsurlar olduğunu vurguluyor.
Türkiye’nin sosyoekonomik seviyesi en düşük 7 ilçesi
- Giresun – Çamoluk
- Konya – Derebucak
- Sivas – Doğanşar
- Kayseri – Felahiye
- Sinop – Dikmen
- Kastamonu – Pınarbaşı
- Çankırı – Bayramören
