Elma, şüphesiz arketipik olarak kırmızı renkte düşünülür. Ancak piyasada sarı, yeşil ve hatta farklı renklere sahip elmalar da bulunmaktadır. Aslında, elmaların bu renk çeşitliliği, tarihsel olarak daha belirgindi. Elmanın modern ataları, şu anda Kazakistan topraklarına denk gelen, batı Çin sınırlarındaki dağlarda yetişen yabani elma ağaçlarıydı. Bu yabani ağaçlar hala mevcut olsa da, insan gelişimi nedeniyle bu ağaçların sayısı son 50 yılda %50 oranında azaldı ve gelecekleri belirsizdir.
Elmanın rengi, kabuğundaki belirli genlerin ifade düzeylerinden kaynaklanır. Genetik bilimci David Chagne'ye göre, bazı enzim grupları, antosiyanin adı verilen pigmentleri üretmek için işbirliği yaparlar. Antosiyanin, mor rengi tatlı patatese, üzüme ve eriğe veren bir maddedir.
Bu enzimlerin miktarı, MYB10 adlı bir transkripsiyon faktörü tarafından kontrol edilir. MYB10 ne kadar fazlaysa, kabuğun kırmızı tonu o kadar derin olur. Ayrıca, araştırmalara göre, kırmızı çizgilere sahip elmaların kabuklarındaki MYB10 seviyeleri daha yüksektir.
Elmanın rengi, ilginç bir şekilde sıcaklığa bağlıdır. Tamamen kırmızı bir elma elde etmek için, çevresel sıcaklığın serin olması gerekir. Çünkü ısı 40°C'nin üzerine çıktığında, MYB10 ve antosiyanin düzeyleri azalır. Bu nedenle yüksek sıcaklıklar, elmaların kırmızı rengine ulaşmasını zorlaştırabilir.
Ancak iklim değişikliği gibi faktörler, kırmızı elmaların geleceğini tehdit edebilir. Renkli elmalar, genetiklerini anlamak için çaba sarf etmemizden önce de vardı. Elma koleksiyoncusu John Bunker, sayısız elma türünün neslinin tükenmek üzere olduğunu fark etti ve bazı türleri kurtardı. Ancak zamanla, elmaların renkleri ve görünümleri yerine lezzetlerine odaklanan üreticiler, yeni türler yaratmaya başladılar. Elmanın rengi artık onlar için ikinci plandaydı.
100 yıl önce her elma farklıydı ve bu farklılık takdir ediliyordu. Ancak endüstriyel tarımın yükselmesi, tek tip ve çekici görünen elmaların talep görmesine yol açtı. Elmalar artık uzun mesafelere taşınabilir hale geldiğinde, görünüş ve renk, işlevselliği geçti. Bu durum, elmaların erkenden toplanmasına neden oldu ve bazılarının olgunluğa ulaşmadan kırmızı olmasını sağlayan mutasyonlar geliştirildi.
Daha sonra, elmaların tek tip renklere sahip türleri bulundu ve bunlar ticari açıdan daha cazip hale geldi. Bu durum, tür çeşitliliğini azalttı ve bazı türlerin lezzetinden ödün vermesine yol açtı.
En güncel yaşam haberleri için tıklayınız
