2026 yılı A Milli Futbol Takımımız için hüsran yılı oldu. 24 yıl beklediğimiz Dünya Kupası'na katılsak da neredeyse katıldığımıza pişman olduk. Sadece aldığımız sonuçlar değil, oynadığımız oyun bize böyle düşündürtüyor. Yine de dedik ki, iyi bir jenerasyon var, tecrübe kazandıkça daha iyi olacak. Uluslar Ligi'nde A ligine yükseldik, çok iyi takımlarla oynayacağız ve milli alanda da tecrübe kazanacağız... Gördük ki, bazı şeyler bize şu anda birkaç beden fazla.

Montella dönemi futbol anlamında bazı maçlarda ne yaptığımızı anlamasak da sonuçlar beklediğimizden iyiydi. Maçlara forvetsiz çıktık tartışmaları, Arda Güler neden orada oynadı, kaleci kim olacak derken play-off sonucu Dünya Kupası'na katılmış olmamız Montella'nın kredisini bir hayli yukarı çıkarmıştı. Hazirandan ekim ayına öyle bir futbol oynadık ki, teknik direktör değiştirmek zorunda kaldık. Burada tek suçlu Montella mıydı gerçekten?

Özellikle milli takım gibi bir kulvarda futbola dair bildiklerimiz bazen değişiyor. Kulüp bazında transferler, ödenen maaşlar vs. derken çok fazla etken takımların sahadaki performansını etkilerken milli takımda daha farklı kriterler var. İşte bu anlamda pek doğru işler yapamadık. Özellikle son dönemde bir de Kenan Yıldız gibi bir oyuncumuzun sakat olması gücümüzü aşağı çekti.

Sergen Yalçın dönemi başladı ve ilk iki maçını oynadı. Oyun planında bariz bir değişiklik göremedik. İleri uçta forvet takıntısı gündemi meşgul ederken gördük ki oyunda aslolan forvet değil, topu rakip kaleye atabilecek pozisyona girebilmekmiş. 4-6-0 gibi bir formasyon yeri geldiğinde gayet sonuç verebilen bir oyun. Yıllar önce Manchester City bu oyunla Premier Lig'i kazandı. 2021 yılındaki şampiyonluğunda Sergen Yalçın son 10 haftayı bu formasyonla oynadı. Yalnızca oyuncu kalitesi değil, oyuncuların bu fikre ne kadar adapte olabildiği başka bir sorunu doğurdu. Montella dönemi takımın kaleye en yakın isimleri olan futbolcularımız skor üretmekten uzak kaldı, baskı dışında futbola katkı sağlayamadı. Son 2 maçta da gördük ki, takımımız oyunu öne yığamıyor, baskıdan çıkamıyor ve rakip baskı yaptığı anlarda kendi kalesi önünde savunma konusunda bireysel hatalar yapıyor. Bu sadece birkaç kişinin probleminden ziyade çalışma ve psikoloji meselesi. Milli takımda forma giyen oyuncularımız birbirinden yetenekli olabilir, rakip takımdaki oyunculardan çok eksik olmayabilir ama maça çıktıkları anda sanki rakibin üstünlüğünü baştan kabul etmişler gibi bir halleri vardı. Bu da zor anlarda verdikleri kararlara yansıdı.

2026 Avrupa Şampiyonası için elemeler yeniden doğuşun zamanı olmalı. 2026 yılını unutmamak, hatalardan ders çıkarmak gerekiyor. Futbolcularımızın gelebileceği seviye çok daha yukarıda...