Ahiret hayatı için hazırlık yapmalı mıyız, yoksa yapmamalı mıyız sorusundan ziyade, kendimize şu soruyu sormak isterim:
Ne zaman kendisiyle karşılaşacağımızı bilmediğimiz, vakti ve saati geldiğinde bizi apar topar alıp götürecek olan ölüme nasıl hazırlık yapmalıyız? Ahiret yolculuğunun hazırlığı nedir, nasıl bir hazırlık yapmalıyız?
Ölüm, fani âlemden ebedî âleme geçişin adıdır. Ölümle karşılaşacak olan bizler için, eğer ahiret sermayemiz iyiyse bu yolculuk çok güzel bir yolculuk olacaktır. Peki, ya tam tersi olursa? Yani ahiret azığımızı yeterince hazırlamamışsak...
O zaman ölüm, geride bıraktıklarımız için bir acı, bir keder ve bir hüzün olsa da asıl hüzün, asıl keder ve asıl acı bizim için olacaktır.
Sevgili Peygamberimizin bir hadis-i şerifini tam da bu noktada hatırlamakta fayda görüyorum. Gönüller Sultanı Peygamber Efendimiz (s.a.v.) bir hadislerinde şöyle buyurmuştur:
“Ölen kimseyi üç şey takip eder: Ailesi, malı ve ameli. Bunlardan ikisi geri döner, biri kendisiyle kalır. Ailesi ve malı geri döner; ameli ise kendisiyle kalır.”
Burada söz edilen ameller, insanın sağlığında yaptığı salih amellerdir. Okuduğu Kur'an-ı Kerim, kıldığı namazlar, tuttuğu oruçlar ve Allah'ın rızasını kazanmak için yerine getirdiği diğer ibadetlerdir. İşte bunlar, karanlık kabirde insanın arkadaşı, dostu ve yoldaşı olacaktır.
İbn Ömer (r.a.)'den aktarılan bir hadiste Peygamber Efendimiz (s.a.v.), omzumu tutarak şöyle buyurdu:
“Dünyada tıpkı bir garip, hatta bir yolcu gibi davran!”
İbn Ömer (r.a.) şöyle derdi:
“Akşamı ettiğinde sabahı bekleme, sabaha çıktığında akşamı bekleme! Sağlıklı günlerinde hastalanacağın vakit için, hayatın boyunca da öleceğin zaman için hazırlık yap.”
Bir ayet-i kerimede Rabbimiz şöyle buyuruyor:
“Sana ölüm gelinceye kadar Rabbine ibadet et.” (Hicr, 99)
Öyleyse sana verilen ömrü ve zamanı boşa harcama. Zaman çok kıymetlidir. Son pişmanlık ise fayda vermez. Aman dikkat! Namaz ibadetini sakın ihmal etme. Namaz, kulun Rabbine karşı en önemli sorumluluklarından biridir. İbadetlerimizi yerine getirelim, kulluk görevlerimizi unutmayalım.
Bakınız, şu hususlara özellikle dikkat edelim:
Aman ha! Pişmanlığı ölüm anında yaşamayalım.
Aman ha! Pişmanlığı kabre girdiğimizde yaşamayalım.
Aman ha! Pişmanlığı mahşer meydanında, mizan terazisinin başında yaşamayalım.
Rabbim muhafaza eylesin! Pişmanlığı cehennemliklerin arasında olduğumuzda yaşamayalım.
Gelin, pişmanlığı şimdi, henüz sağlığımız yerindeyken yaşayalım.
Gelin, şimdi pişman olalım. Pişmanlığımızı tövbe ederek gösterelim.
Gelin, hatalarımızdan dönme imkânımızın olduğu, hatalarından dönenlerin affedilme ümidi taşıdığı bu dünyada pişman olalım.
Hatalarımızdan dönelim, Rabbimize sığınalım. O'ndan başka gidecek bir kapımız, O'ndan başka sığınacak kimsemiz olmadığını bilelim ve buna göre hareket edelim. Kendimize bir çeki düzen verelim.
Sözlerimi, hepimizin üzerinde düşünmesi gereken şu anlamlı dizelerle bitirmek istiyorum:
Neylersin ölüm herkesin başında,
Uyudun uyanamadın olacak.
Kim bilir nerede, nasıl, kaç yaşında?
Bir namazlık saltanatın olacak,
Taht misali o musalla taşında.
Ölüm ve ötesi - 3
Hale İnan
Yorumlar